Top 5 Europese steden om te bezoeken met een interrail pass

Je stapt op, zoekt een rustig plekje aan het raam en ploft neer. Je stopt je Airpods in je oren en opent Spotify op je smartphone. Die playlist waar je al weken naar luisterde, daar geniet je nu nóg van. Terwijl het perron langzaam achteruitschuift, kijk je naar buiten en vraag je je af: waar ga ik straks eerst afstappen?

Met de trein door Europa reizen is voor veel jongeren het perfecte avontuur: vrij, flexibel en vaak verrassend betaalbaar. Met een Interrail Pass trek je gedurende een bepaalde periode onbeperkt van stad naar stad, dwars door Europa. Ben je 18 en woon je in Europa? Dan kan je zelfs een gratis Interrail ticket winnen via DiscoverEU.

Ga jij binnenkort zo’n reis maken? Dan zijn dit niet-te-missen Interrail EU stops die je gewoon moet verkennen:

De trein rolt Praag binnen en ineens vertraagt alles. Het station voelt ruim en licht, alsof de stad je eerst even wil laten landen. Je trekt je rugzak rond je schouders en neemt je reistrolley in de hand. Nog één keer kijken of je telefoon nog in je broekzak zit. Je bent helemaal ready om Praag te gaan verkennen!

Eens je buiten het stationsgebouw staat, wandel je omhoog, steeds verder, tot de stad onder je begint te zakken en je uitkomt in Letná Park. Van al dat stappen heb je wel dorst gekregen. Je zet je neer aan één van de terrasjes en bestelt een frisse Pilsner. Wat een uitzicht: daken, bruggen, de rivier die dwars door alles snijdt. Nog eens een foto voor op je Story en dan ga je weer verder.

Je komt aan bij de Petrin-uitkijktoren. Oké, het is geen Eiffeltoren, maar ook zeker de moeite waard om een foto van te maken. Je wandelt terug naar beneden richting het water. Langs de Rasin Embankment loop je mee met de stroom van de Vltava rivier. Je hoort er trams voorbij ratelen, mensen die lachen en een straatmuzikant die de volgende Ed Sheeran zou kunnen zijn.

Ineens staat hij daar, de scheve gevel. Alsof hij elk moment kan omvallen: The Dancing House. 
Praag knipoogt en jij knipoogt terug.

Dit is dag één. En je weet nu al: hier ga je langer blijven dan gepland. Tot zover die strakke planning die je zo goed had voorbereid...

Je komt aan in Salzburg. Nog voor je goed en wel buiten staat, voel je het al: koelere lucht die je wangen raakt. Je ziet de bergen van de oostelijke Alpen die ergens in de verte meekijken. Hopelijk zit die sjaal niet helemaal onderin je rugzak begraven!

Salzburg voelt meteen anders dan Praag: rustiger? Ja, maar allesbehalve stil. De stad bruist van kunst, cultuur en geschiedenis. Je wandelt door de smalle straten waar Mozart als kleine jongen ooit gewoon naar huis liep, alsof hij nog elk moment om de hoek kan verschijnen.

Wanneer je de Heilige Drievuligheidskerk binnenstapt, voelt het alsof je een sprong terug in de baroktijd neemt. De kleurrijke tuinen, details die je ogen geen rust gunnen. Het meesterwerk van Fischer von Erlach maakt je even stil. Nu kan je tijdreizen al van je bucketlist schrappen!

Even later neem je de bus richting het Hagenauer Haus. Nu wordt Salzburg echt persoonlijk: minder grootse gebouwen, meer verhalen. Dit is één van de meest bezochte musea van Oostenrijk en dat voel je meteen. Niet omdat het druk is, maar omdat het hier echt leeft. Muziek hangt hier nog in de muren.

En alsof dat nog niet genoeg is, klopt ook het podiumhart van de stad stevig door: Salzburg is de thuisbasis van het Landestheater, waar elk seizoen honderden voorstellingen spelen. Van klassiek tot modern en alles daar tussenin, je hoeft geen theaterkenner te zijn om hier iets te voelen.

Tegen de avond wordt het stiller in de straten van Salzburg. Misschien is het tijd om de rest van Europa te gaan ontdekken? Je neemt in ieder geval prachtige Oostenrijkse geschiedenis mee naar je volgende bestemming.

Je mag je sjaal weer even wegstoppen, want in het Italiaanse Florence geniet je van de warmere temperatuur. En ook hier valt er zoveel te beleven!

Je wandelt over de Ponte Vecchio, de beroemdste brug van Florence over de Arno. Op de brug staat een buste van de beroemde metaalbewerker Cellini. Doe je de groetjes van ons? 😉

Misschien ben je sinds Salzburg nog niet uitgekeken op de kunstwereld (euhm, wie wel?), dus je stopt ook nog eens aan de Galleria dell’Accademia waar je oog in oog staat met Michelangelo’s originele David sculptuur.

Je wandelt verder tot Piazza della Signora, een prachtig plein met nog verschillende sculpturen (waaronder nog een kopie van Michelangelo’s David), de Neptunusfontein, Perseus met de onthoofde Medusa, … het is alsof je in de wereld van mythologie stapt.

Je wilt je camerarol nog aanvullen met herinneringen uit Florence. Hiervoor ga je naar Piazzale Michelangelo, hét uitzichtpunt in Florence. Het is even klimmen, maar het uitzicht is ’t waard. Op deze heuvel neem je een panorama van de Toscaanse hoofdstad. Ook hier kan je nog verschillende replica’s vinden van Michelangelo. Maar voordat je vertrekt, passeer je nog even in het plaatselijk restaurant voor een heerlijk Italiaanse pizza.

We blijven nog even in het laars-vormige land, maar stappen deze keer af in Milaan. Arriviamo!

Je komt aan op de Piazza del Duomo. Alles om je heen beweegt, maar je blik blijft hangen bij één gebouw: de Dom van Milaan rijst op uit het plein. Er werd zo’n 600 jaar gebouwd aan deze kathedraal. Dat maakt het de moeite waard om eens naar binnen te gaan. Je geniet van op het hoge dakterras van een prachtig uitzicht: daken, straten, mensen die mieren worden. Milaan ligt even onder je voeten.

Na de Duomo heb je zin in meer. Je begint de drukte van de stad nu wel stilletjes aan te voelen, daarom trek je richting het Sempione Park. Hier merk je de rust. Tijdens het wandelen zie je plots de Arco della Pace (ofwel: de grote stadspoort). Een groot, historisch monument.

Via het park passeer je het Castello Sforzesco. Dikke muren en binnenplaatsen, geschiedenis die zwaar maar interessant aanvoelt. Het is nog net geen twee uur. Te vroeg voor aperitivo. Misschien ga je toch maar naar binnen. Je verliest de tijd tussen musea en zalen en merkt pas later hoe snel een middag kan verdwijnen.

Als laatste trek je naar een plek die je niet meteen op Instagram gooit: de bottenkapel van San Bernardino alle Ossa. Je leest het goed: botten en schedels, overal! Het is vreemd en stil tegelijk. Bij het terugwandelen naar het treinstation, denk je terug aan de prachtige architectuur van de kathedraal, het kasteel en het park.

De trein van je volgende bestemming staat alvast klaar aan het perron. Arrivederci, Milano!

Last but not least kom je aan in het hart van Slovenië: Ljubljana. Er is zoveel te zien in deze stad dat je even blijft staan met je rugzak nog half op je schouders. Oké, Waar begin je?

Gelukkig heb je jezelf voorbereid. Naast je Interrail ticket zit ook je Ljubljana Card in je zak. Dat betekent: gratis toegang op bussen, in musea en galerijen in de stad.

Buiten het station staat de bus al te wachten. Je springt erop en laat je meevoeren naar de binnenstad. In de buurt van het Krekov-plein stap je uit en volgt het pad omhoog richting Ljubljana Grad, het iconische kasteel dat al eeuwen over de stad waakt.

Boven in het kasteel vind je een uitkijktoren met volledig uitzicht over de stad. Je haalt je smartphone boven en maakt een panorama, al weet je nu al dat geen enkele foto dit gevoel echt vangt. Van hieruit lijkt alles kleiner en rustiger: alsof de stad je even laat ademhalen. Maar lang blijf je niet staan, want de dag is nog jong.

Je neemt opnieuw de bus en stapt uit bij de Zmajski Most: de bekende drakenbrug van Ljubljana. Je staat plots oog in oog met het drakenstandbeeld: het symbool van de stad. Daar neem je natuurlijk ook een foto van.

Daarna wandel je richting Trubarjeva Cesta. Waar de rest van het centrum netjes en barok aanvoelt, is deze straat kleurrijker en multicultureel: gevels vol graffiti, geuren van eten, stemmen in alle talen ... Het voelt minder als een decor en meer als het echte leven.

En dan merk je het ineens: je benen zijn moe en je maag begint te klagen. De tijd is voorbijgevlogen! Misschien is dit het perfecte moment om neer te ploffen op een terras? Je stopt even bij een bistro en geniet van een heerlijke Sloveense stoofpot en een verfrissend drankje.

Je blijft langer zitten dan gepland. Mensen lopen voorbij, iemand lacht te luid en ergens rinkelt een tram. Ljubljana beweegt, ook als jij even stilstaat. Uiteindelijk betaal je, schuift je stoel terug en trek je opnieuw de straat op.

Je wandelt een eindje terug richting de Zmajski Most en belandt bij het museum House of Illusions. Binnen klopt niets meer: de muren draaien, vloeren lijken te bewegen en je hoofd snapt het niet, maar je ogen wel.

Later die avond rol je je rugzak weer recht en kijk je nog één keer om. Ljubljana heeft je maar één dag gehad, maar ze heeft die goed benut. De volgende trein staat al klaar. De bestemming? Nog onbekend. En precies dát maakt het zo spannend om met de trein door Europa te reizen.