Go Strange

Go
Je bent hier: Maak je keuzeVerhalenVerhaal van

Vorige Terug naar lijst Volgende

Eva in Zimbabwe

Geen eenzijdig positief verhaal maar wel een onvergetelijke ervaring, zo omschrijft Eva Gijsegom (30) haar inleefstage bij Volens. Van augustus tot en met oktober 2009 trok Eva naar Zimbabwe. Ze werkte er als vrijwilligster in het Chiedza Child Care Centre, een centrum dat ondersteuning krijgt van Volens bij de opvang van kwetsbare kinderen en weeskinderen. Voor Eva was een inleefstage de perfecte formule om voor korte tijd als stagiair naar het buitenland te reizen.

 

Eva met Zimbabwaans meisjeHoe kwam je op het idee om een inleefstage te doen?

Ik heb al lange tijd interesse in alles wat met ontwikkelingssamenwerking te maken heeft. Ik ben lid van de Wereldkamp-stuurgroep. Ik nam deel aan uitwisselingen van de organisatie VIA. Ook in mijn studies kwamen zaken rond ontwikkelingssamenwerking aan bod… Het Zuiden houdt mij dus al lange tijd bezig. Ondanks die interesse ben ik niet de persoon om er voor lange tijd op uit te trekken. Want ik zou mijn familie en vrienden te veel missen. Een inleefstage was daarom voor mij ideaal. Omdat ik zo voor 3 maanden toch als vrijwilliger naar het buitenland kon. Het feit dat je bij zo’n stage bij een Volens-coöperant* terechtkomt en er niet alleen voor staat sprak mij ook aan. En dus vertrok ik in augustus naar Harare, de hoofdstad van Zimbabwe.

*Een coöperant is iemand die door een organisatie van bij ons naar het buitenland wordt gezonden. Deze persoon heeft als taak ondersteuning te bieden in een lokale organisatie. Vaak hebben coöperanten in eigen land al een werkervaring in een bepaalde sector achter de rug en bieden ze vanuit die ervaring ondersteuning in het buitenland.

 

 

Bij de start van ons gesprek vertelde je me dat je ervaring niet één en al rozengeur en maneschijn was. Hoe komt dat?

Er zou voor mij als stagiair in het Chiedza Child Care Centre een duidelijk takenpakket zijn. Ik zou met slachtoffers van politiek geweld aan een project rond het opbouwen van weerstand werken. Maar toen ik aankwam bleek dat ik het voorgestelde takenpakket niet kon uitvoeren. Nochtans had ik bewust voor deze stage gekozen omdat ik iets anders wilde doen dan wat ik bij mijn kantoorjob in België deed. Ik wilde graag veel contact met de kinderen en dat bleek niet mogelijk. In plaats daarvan heb ik de internetvoorziening voor het centrum aangelegd, databases ingevuld en af en toe Engelse les gegeven aan de kinderen. Het probleem was vooral dat ik de eerste stagiaire was die ze daar sinds lange tijd op het centrum ontvingen. Ik was dus een soort proefkonijn. Maar uiteindelijk heb ik wel meegewerkt om het verblijf voor een volgende stagiair interessanter te maken. Zo heb ik toch het gevoel dat ik daar iets heb kunnen betekenen.

 

Toch maakte dat de ervaring niet helemaal negatief?

Nee, eens ik me erbij had neergelegd dat de situatie niet te veranderen was, zorgde ik er zelf voor dat ik allerlei leuke dingen te doen had. Niet gemakkelijk, als je weet dat de armere bevolking waar ik tussen woonde niet zoals bij ons in België iedere avond een keuze had uit een ruim aanbod aan activiteiten. Meer dan op zondag naar de kerk gaan of wat rondhangen bij een winkelcentrum stond er voor hen niet op het programma. ’s Avonds was het ook niet veilig voor mij als blanke om op straat te komen. Dat maakt wel dat ik na een tijd creatief werd in het verzinnen van activiteiten. Ik speelde bijvoorbeeld heel veel met de kinderen. En ik heb ook 2 weken door het land gereisd.

  

3 kinderen van het weeshuis achter een poortWaar verbleef je gedurende die drie maanden?

Ik verbleef in het gastenverblijf van de organisatie, waar ook de personeelsleden woonden. Ik kreeg er de meest luxueuze kamer en was er de enige met een eigen badkamer en een frigo. Dat was soms wel een lastige situatie omdat het personeel met hun ganse gezin in een veel kleinere kamer zonder eigen badkamer woonden. Op een dag vroegen ze mij of ze ook mijn frigo even konden gebruiken. Natuurlijk kon dat. Maar een paar dagen later kreeg ik van de directeur te horen dat het niet de bedoeling was dat ik de frigo met hen zou delen. En zo waren er nog verschillende situaties waarin ik als blanke steeds bevoordeeld werd. Het was een uitdaging voor mij om een goede balans te vinden in wat ik wel en niet kon delen.

 

Hoe zit het met de financiële kant van zo’n inleefstage. Moest je zelf de kosten dragen?

Nee, niet alle kosten. Ik kreeg ter plaatse kost, inwoon en begeleiding van de lokale coöperant. Maar als je weet dat er in Zimbabwe iedere dag boterhammen met pindakaas op het menu staan, begrijp je wel dat ik zelf af en toe toch wat eten bijkocht. Daarnaast moest ik mijn reiskosten betalen. Hier in België had ik tijdskrediet genomen dus ik had wel wat inkomsten. Verder heb ik er geen problemen mee om die kosten te betalen. Als je op reis gaat maak je dit soort kosten ook, maar kom je met een pak minder bijzondere ervaringen terug naar huis.

 

Kan zo’n inleefstage volgens jou een opstap zijn om professioneel in de ontwikkelingssamenwerking aan de slag te gaan?

Zelf ben ik niet van plan om dit te doen. Maar deze stages zijn inderdaad een ideale opstap voor wie hier professioneel in verder wil. Je leert tijdens deze stages om te functioneren in een andere cultuur en omgeving, ver van wat je in België gewoon bent. Niet gemakkelijk maar erg boeiend…

 

Dankjewel voor je verhaal Eva!

 

Zin om zelf met Volens op inleefstage te trekken? Dat kan, als je 25 bent of ouder. Je leest er alles over op de Volens-site.
Of ben je op zoek naar andere stagemogelijkeheden in het buitenland? Surf naar thema stages.

 
"Het was een uitdaging om een balans te vinden tussen wat ik wel en niet kon delen."

Eva
Tervuren

 

De website van Volens
www.volens.be

Lees het reis/stage verslag van Eva!
verslag (.pdf 3.6MB)


 Andere verhalen
 Zelf verhaal inzenden

Return
  

maak je keuze

thema's

vind ons op

vragen ?

Ook buitenlandse plannen?
Heb je een vraag?
Naar vraagformulier.

 

contact

info@gostrange.be

 

Grétrystraat 26
1000 Brussel

 

Tel 02/209.07.20

Label voor juiste jeugdinfo

Design: Design is Dead | Realisatie: Holoncom
© 2009 Go Strange  |  Disclaimer  |  Powered by:                      |  Met de steun van:    
Go Strange maakt deel uit van het informatienetwerk Eurodesk met partners in 33 landen.