Go Strange

Paulien gaat al enkele jaren met peja op internationaal zomerkamp. Ze vertelt over haar avonturen en leuke belevenissen op het paardenkamp in Tsjechië.


Kon je al paardrijden voor je naar het paardenkamp ging? En wat deed je zoal op een kampdag?
"Nee, ik kon dat totaal nog niet. We leerden het daar met jongeren van ter plaatse. Het kamp werd mee georganiseerd door jongeren die lid zijn van de manege uit de buurt. Die konden overigens alleen maar Tsjechisch. Maar supersympathieke mensen.
Eerst haalden we elke ochtend de paarden op, met een wandeling door het bos. Dan alles klaarmaken, hoeven leren kuisen enzo. En met een beurtol moest ook iedereen 1 keer extra vroeg opstaan en de stallen uitkuisen. Elke ochtend was er een portie ochtendgymnastiek, een halfuurtje. Met de ganse groep, pakweg 30 deelnemers.
We leerden dressuur, hoe een paard in bedwang houden. En paravoltige. Dat is turnen op paarden. Ik had daar eerst wel schrik van. Ik kreeg daarom een klein paard. De meeste paarden waren er echt wel groot.
De activiteiten waren niet verplicht. Ik ben 1 dagje met een vriendin de stad in geweest in plaats van paard te rijden. En verder: bowlen, gaan eten met de hele groep, dingen uit de buurt bezocht, kampvuur 's avonds,... En oh ja, de interculturele avond. Alle landen van de deelnemers worden voorgesteld, met eten van dat land. Wij zorgden voor frieten met mayonaise. En chocolade. De Spanjaarden maakten tortilla enzoverder. Er waren ook deelnemers uit Finland en Liechtenstein."

"We werkten ook vaak met jongeren uit een centrum voor mentaal gehandicapten uit de buurt. Die jongeren worden rustig van de paarden, en omgekeerd. Zij deden de oefeningen  op paard die wij ook geleerd hadden en wij begeleidden hen mee, ernaast lopen, hun hand vasthouden. Om de paar dagen kwamen ze langs. Met hun glitterpakjes aan."

Hoe kwam je op dat kamp terecht?
"Na mijn laatste examen van toen wou ik weggaan, maar mijn ouders gaan nooit op reis. Ik heb dan via internet gezocht, en ben de site van peja tegengekomen. Het zag er tof uit. Ik heb dan naar Katrien van peja gebeld en me ingeschreven. Een week later was ik al weg"

Vertel eens wat meer over je verblijf daar?
"We verbleven in een herberg. Heel sjofel. Mensen hebben het daar niet breed. Per groep was er 1 kamer. Bij de meeste douches gingen de gordijnen niet helemaal dicht. Het was allemaal minimaal. Ook het eten was simpel. Mensen zijn er wel vriendelijk en behulpzaam. En enthousiast. Al versta je ze nauwelijks."

"Er was daar een speciale sfeer. We waren een superhechte groep. We spreken nog steeds af! Twee keer per jaar komen we samen in Brussel met de Belgische deelnemers, en met Astrid, een meisje uit Amsterdam. Er waren slechts 2 jongens die deelnamen aan het paardenkamp. Maar er kwam daar ook nog een groep van 40 Duitse jongens logeren, op drumkamp. Dus bijna alle meisjes hadden op den duur 2 vakantieliefjes."

Zou je anderen aanraden om ook 'Go Strange' te gaan?
"Gewoon doen. Je beleeft een supertijd. Je leert ook wel op eigen benen staan. Elk kamp is er wel iets dat niet in orde is. Dat was zo in Tsjechië en nadien ook in Finland en Rusland waar ik op pejakampen was. Ook daar liep soms wel wat fout. En het thema van het kamp maakt eigenlijk niet uit. Paardrijden, fotografie,... Het gaat om de mensen die je tegenkomt! En de nevenactiviteiten om elkaar te leren kennen. Dat is wat een kamp geslaagd maakt."

Meer info over de pejakampen? Surf naar www.peja.be