Go Strange

Karavaanmedewerkster Carla heeft mijn oproep om naar een enthousiaste reisbegeleider op zoek te gaan duidelijk begrepen. Wanneer ik op haar aanraden de 29-jarige Arnaud voor een interview bel, vertelt hij meteen honderduit over zijn ervaringen als reisbegeleider. Sinds 2007 is Arnaud aan de slag bij Karavaan, de organisatie die de begeleiders levert voor alle  groepsreizen van reisorganisator Joker. Wij hadden het met Arnaud over zijn ervaringen.

Heel wat reisbegeleiders worden begeleider nadat ze eerst zelf als deelnemer met Joker op reis gingen. Was dat voor jou ook het geval?
Dat was voor mij inderdaad ook zo. In 2007 reisde ik met Joker naar Egypte. Zowel de begeleider van die reis als enkele deelnemers hebben me toen een paar keer gezegd dat ‘reisbegeleider worden’ echt iets voor mij zou zijn. Ik wimpelde dat idee toen af omdat ik in mijn vrije tijd sowieso al heel wat andere zaken organiseerde. Maar toen mijn reisbegeleider tijdens de reünie van onze reis opnieuw bij me aandrong, waagde ik toch mijn kans en stelde ik me kandidaat. Daar ben ik nu natuurlijk erg blij om (lacht).

Kan iedereen zomaar reisbegeleider worden of hangen er een aantal voorwaarden aan vast? 
Er zijn natuurlijk voorwaarden. Je moet bijvoorbeeld tussen 23 en 40 jaar oud zijn. Nog belangrijk is dat je vlot Engels spreekt, want je moet je als reisbegeleider overal ter wereld verstaanbaar kunnen maken. Voldoe je aan deze en alle andere voorwaarden dan mag je deelnemen aan het selectieweekend. Tijdens dat weekend krijg je onder andere een aantal situaties voorgeschoteld waar je op reis mee geconfronteerd kan worden. Bijvoorbeeld: “Een deelnemer breekt zijn been tijdens een bergtocht. Wat doe je? Laat je een andere deelnemer hulp halen of doe je dat zelf en laat je je groep achter?” Bij dit soort situaties moet je dan vertellen hoe jij deze zou aanpakken of je speelt een rollenspel waarbij je de situatie oplost. Naast dit soort casussen staan er ook teamspelen op het programma en een interview waarin er onder andere naar je motivatie wordt gepeild. Word je nadien geselecteerd dan mag je met de opleiding tot reisbegeleider beginnen.

Wat houdt die opleiding precies in?
De opleiding is erg uitgebreid. Ze bestaat uit een aantal weekends waarbij je zowel praktische tips als achtergrondinfo krijgt. Zo waren er bijvoorbeeld een aantal workshops rond groepsdynamiek of over hoe je je reisbudget het beste beheert. Qua achtergrondinfo kregen we bijvoorbeeld uitleg over verschillende religies en duurzaam toerisme. Na 1 jaar ben je helemaal klaargestoomd om als reisbegeleider je eerste reis te begeleiden.

Was je zenuwachtig voor die eerste reis?  
Nee. Voor een stuk zal dat wel met mijn persoonlijkheid te maken hebben, maar tegelijk lag dat ook aan het feit dat ik me na één jaar opleiding echt helemaal klaar voelde voor die eerste uitdaging. Nochtans stond er voor mij meteen een bijzondere reis op het programma. Eén van de deelnemers leed namelijk aan dwerggroei. Vermits er tijdens de reis onder andere een fietstocht op het programma stond, was dit geen evidentie. Gelukkig kreeg ik via Karavaan heel wat tips over hoe ik hier best mee kon omgaan. Verder nam ik vooraf met die persoon telefonisch contact op. We namen het programma samen door en bekeken hoe we de reis ook voor haar zo aangenaam mogelijk konden maken. Tijdens de reis werd die persoon meteen goed opgevangen in de groep en verliep alles prima.

Wat zijn de taken van een reisbegeleider?
Om dat duidelijk te maken kan ik misschien eerst zeggen dat een reisbegeleider geen reisgids is. Als Karavaanreisbegeleider zal  je dus niet met een in de lucht gestoken paraplu voor een groep toeristen uitlopen om iedere 5 minuten halt te houden aan één of ander monument waarover je een historische uitleg geeft…  Jouw taak bestaat er wel in om de deelnemers te begeleiden. Je regelt dus het plaatselijk transport, houdt het budget in de gaten, onderhandelt over prijzen voor logies en eten, reserveert hotels… Naast al die praktische zaken zorg je er ook voor dat de sfeer in de groep goed blijft.

Reizen begeleiden bij Karavaan is vrijwilligerswerk. Je krijgt dus geen loon in ruil voor je inzet. Krijg je iets anders?
Een gratis reis… Als begeleider moet je je reis niet betalen. Bovenop die gratis reis krijg je per reisdag een bepaald budget. Dat is bedoeld als vergoeding voor je onkosten: voor de aankoop van een reisgids of een landkaart bijvoorbeeld. Voor heel wat bestemmingen moet je malariapillen kopen of vaccinaties krijgen. De kostprijs daarvan kan al gauw oplopen dus die extra vergoeding komt best van pas. Maar wat voor mij even belangrijk is, is de bende nieuwe mensen die je bij iedere reis leert kennen en die samen met jou één passie delen: reizen. En die krijg je er zomaar voor niks bovenop (lacht)

Mag je zelf de bestemmingen kiezen waar je naartoe reist?
Met een groep van zo’n 400 reisbegeleiders is het niet mogelijk om iedereen zomaar de reis te geven die hij of zij wil begeleiden. Toch wordt er rekening gehouden met jouw voorkeuren. Daarvoor mag je in januari van elk jaar een top 5 geven van de bestemmingen waar je graag naar toe wil. De Joker- en Karavaanmedewerkers beslissen uiteindelijk wie waar naartoe mag.

Hoeveel reizen begeleidde je tot nu toe?
Ondertussen begeleidde ik 3 reizen: mijn eerste reis naar Senegal, daarna een reis naar Kenia en één naar Namibië. Dit jaar reis ik naar Tanzania en Zanzibar.

Je bent duidelijk een Afrika-fan. Vanwaar die interesse?
Ik heb zelf al vaak over die vraag nagedacht. Het antwoord vond ik een tijd geleden toen ik tijdens een terugreis in het vliegtuig naar de kaart van Afrika keek: “Als je die kaart omkeert, krijg je één groot hart.” Wil je een minder romantisch antwoord (lacht), dan kan ik je misschien vertellen dat ik gewoon heel erg van landen hou waar je makkelijk in contact komt met de lokale bevolking. In Afrika is dat door de spontaniteit en gastvrijheid van de mensen meestal geen probleem. Op al mijn reizen is er tot nu toe wel een moment geweest waarop we bij een familie thuis een potje kookten of waarbij we bij voor de thee uitgenodigd werden.

Er zijn er wellicht heel wat, maar als je je leukste reisherinnering mag uitkiezen, welke zou dit dan zijn?
(denkt na…) Een leuke anekdote is deze van mijn eerste reis naar Senegal. Daar speelden we op een avond met enkele Afrikanen het spel ‘Weerwolven’. Dat is een kringspel waarbij de deelnemers verschillende rollen krijgen toebedeeld. Tijdens het spel wordt er geraden wie in de groep de rol van weerwolf kreeg. Omdat we niet wisten wat het Franse woord voor weerwolf was, noemden we het spel voor het gemak ‘le loup’. We speelden het spel die avond een paar keren na mekaar. Het werd een erg gezellige avond waarbij er heel wat werd afgelachen. Na het spel kroop iedereen in bed, tot er midden in de nacht een luide gil klonk. De Senegalezen sprongen meteen uit hun bed uit en riepen “Oh non, le loup est là!”, ofwel “Oh nee, de wolf is daar!”. De weerwolf bleek echter een kleine kakkerlak te zijn die ’s nachts iets te dicht in de buurt van een deelneemster kroop. Ondertussen kan ik je natuurlijk tientallen gelijkaardige verhalen vertellen. Maar aangezien ik er maar eentje mocht kiezen…

Heb je na al die leuke ervaringen ooit overwogen om van reizen begeleiden je beroep te maken?
Nee, reizen blijft voor mij een hobby. Ik doe het graag maar ik hou teveel van mijn job als kinesist. Net als tijdens mijn reizen kom ik in die job constant in contact met andere mensen. En hoewel het hier dan in een andere context is, blijf ik met plezier de kinesist die in zijn vrije tijd reizen begeleidt.

Dankjewel voor de fijne babbel Arnaud!

Zelf reisbegeleider worden? Klik door naar het thema 'Vrijwilligerswerk'.