Go Strange

“Doe mij maar iets anders dan rekken vullen,” dacht Marianne nadat ze voor het 4de jaar op rij een vakantiejob deed in een supermarkt. Liever dan een zomermaand binnen door te brengen, wilde Marianne werken in de buitenlucht. Waarom dus niet een job zoeken in het zonnige Spanje, dacht de studente in de Engels-Spaanse Taal- en Letterkunde, die zo ook haar Spaans zou kunnen oefenen. Na 2 weken zoeken op het internet vond Marianne een job op camping “Villa de Viver” op 30 kilometer van Valencia. Wij hadden het met haar over haar ervaringen als campingmedewerkster.

Vond je snel een geschikte job via het internet?
Het duurde even voor ik door had hoe ik op het internet best naar een job kon zoeken. Ik zocht eerst algemeen naar allerlei vakantiejobs. Tussen die jobs vond ik enkele mogelijkheden om op een camping aan de slag te gaan. Zo’n job op een camping leek me wel iets. Maar het probleem was dat ik eerst alleen maar vacatures vond voor grote commerciële campings zoals deze van Vacansoleil. Hoewel werken op zo’n camping wellicht ook interessant is, wilde ik liever op een kleine en rustige familiecamping werken waar persoonlijk contact met de gasten echt belangrijk is. Uiteindelijk las ik op een Nederlandse website de oproep van Anna en Eduardo die personeel zochten voor hun camping ‘Villa de Viver’. Heel wat Nederlanders hebben in het buitenland een eigen camping opgestart. Dus blijkbaar was het een goed idee om op Nederlandse websites naar jobs te zoeken. Via mail en telefoongesprekken leerden we mekaar beter kennen. Even later kon ik bij hen aan de slag.

Wat moest je precies doen op de camping?
Mijn taken waren heel divers. ’s Morgens begon ik rond 9u te werken in de bar. Ik zorgde ervoor dat het terras er gezellig uit zag en bediende de campinggasten die het brood kwamen halen dat ze de dag ervoor bestelden. Als er gasten op het terras kwamen ontbijten dan maakte ik een uitgebreid ontbijt voor ze klaar: koffie zetten, brood snijden, eitjes bakken,… Tussendoor hield ik alles proper. Na het ontbijt was het tijd om de gasten die vertrokken uit te checken. Ik maakte een eindafrekening en overliep deze samen met hen. Daarnaast verwelkomde ik de nieuwe gasten. Ik gaf hen uitleg over hoe alles op de camping precies in z’n werk ging: "Waar zijn de douches?", "Hoe bestel je brood?". Ik vertelde waar ze mooie wandelroutes konden vinden en welke bezienswaardigheden er in de buurt waren. Tegelijk hield ik het terras in de gaten. Ik serveerde drankjes of hielp kinderen om een keuze te maken uit de ijsjeskaart, wat best wat tijd in beslag kon nemen (lacht). In de namiddag nam ik een siësta. Tijdens die momenten ging ik zwemmen, wandelde ik naar de nabijgelegen rivier, plukte ik bloemen om het terras op te fleuren of bleef ik op het terras hangen om te praten met (nieuwe) families en vrienden. ’s Avonds stond ik weer paraat om te helpen in het restaurant en de bar.

Dat klinkt als een leuke job, maar tegelijk één waarbij je heel wat uren klopt? Heb ik dat goed?
Ja, toch wel. Maar door de leuke sfeer op de camping en de mensen om mij heen voelde dit niet altijd aan als ‘werken’. ’s Avonds werd er op het terras bijvoorbeeld al eens een gitaar boven gehaald en werd er bij een goed glas sangria gezongen. Overdag had ik soms tijd om met de kinderen op het terras tekeningen te maken of te knutselen. Andere dagen ging ik als begeleidster mee op natuurwandelingen. Natuurlijk maakte ik lange dagen, maar als je iets graag doet, voelt het nauwelijks aan als werken.
 

Verdiende je eigenlijk veel op de camping?
Dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Ik kreeg op de camping kost en inwoon dus ik gaf een maand lang niks uit. Daarmee rekening houdend verdiende ik best goed. Als je mijn loon echter per werkuur uitrekent, krijg je een ander beeld en kan je zeggen dat het helemaal niet hoog was. Zelf vind ik dat je bij dit soort jobs best naar het totale plaatje kijkt. Bovendien deed ik deze job niet alleen om mijn spaarrekening aan te vullen, maar even goed omwille van de ervaring. Ik was met andere woorden tevreden! (lacht)

Was je dan altijd op de camping? Of had je wel eens vrije dagen?
Ik had af en toe vrijaf, maar die dagen lagen vooraf niet vast. Meestal nam ik vrij op momenten waarop het minder druk was, of werd ik uitgenodigd voor een uitstap door families die logeerden op de camping en met wie ik goed bevriend was. Wellicht dachten die dan: “Dat arme meisje zit hier maar op die camping, laat ons haar eens meenemen naar de stad of op een wandeling.”(lacht) Iemand die naar Spanje komt om er in het weekend te feesten en naar het strand te gaan, zal met dit soort regeling minder blij zijn. Maar als je zoals mij houdt van de natuur, de rust en een gezellige en familiale sfeer, zal je dit helemaal OK vinden.

Het lijkt me belangrijk dat je voor dit soort jobs een goed mondje Spaans spreekt. Is dat zo?
Op de camping waren de meeste gasten van Nederland of Spanje. Het feit dat ik Spaans-Engels studeerde was voor mijn bazen een erg belangrijke reden om mij aan te nemen. Als je een vakantiejob zoekt in Spanje lijkt het mij nuttig dat je Spaans spreekt. Ik had het geluk dat ik voor een koppel werkte waarvan de vrouw Spaanse is maar de man een Nederlander. Ik kon dus ook Nederlands praten met hen. Maar in de meeste gevallen zal dat niet zo zijn, en dan komt een beetje talenkennis wel van pas. Spreek je geen Spaans en wil je toch in Spanje werken, dan raad ik je aan een baan te zoeken in zeer toeristische plaatsen zoals Lloret de Mar waar er sowieso meer toeristen zijn dan Spanjaarden. Mijn kennis van het Spaans is er tijdens die maanden trouwens enorm op vooruit gegaan. Op korte tijd leerde ik veel nieuwe woorden bij. Het Spaanse woord voor ‘rietje’ bijvoorbeeld, dat leer je niet op de universiteit. Maar daar komen de kinderen je aan de bar wel om vragen.

Logeerde je ook op de camping?
Ja, ik had er een caravan ter beschikking. In die caravan had ik alle comfort dat ik nodig had. Maar eigenlijk was ik daar alleen maar om te slapen. De rest van de tijd bracht ik buiten door of in het huis van de eigenaars. Dat waren trouwens 2 schatten van mensen. Iedere morgen ontbeet ik met hen en hun zoon en dochter. Het duurde niet lang of ze noemden mij hun 'hija de verano' of 'zomerdochter'. Zo gebeurde het bijvoorbeeld dat Ana naar de markt ging en een jurk voor me meebracht. “Ik dacht: Marianne houdt van jurkjes, dus ik neem deze gewoon voor haar mee”, zei ze dan. (lacht)

Dan valt afscheid nemen na zo’n zomermaanden waarschijnlijk zwaar?
Zeker! Afscheid nemen gebeurt met de nodige traantjes. Ik ben daar nu al 2 jaar op rij echt deel van de familie, dus dan is het normaal dat je na zo’n zomer niet graag vertrekt. Ik leerde op de camping trouwens mijn huidige vriend Ruud kennen. Toen ik de eerste keer naar de camping ging, had hij er al even gewerkt. Hij moest mij 2 weken opleiden en blijkbaar beviel die opleiding mij wel. (lacht) Ook dat maakt dat ik een emotionele band heb met de camping. Na de zomer houd ik steeds via mail contact met Anna en Eduardo. Zo blijven we onze band onderhouden. En straks is het alweer zomer en kan ik terug naar Spanje…

Jou zo horen vertellen doet dromen van een job onder de zon. Zou je het overwegen om definitief in Spanje te gaan werken?
Niet meteen. Maar ik droom er wel van om ooit zelf zo’n plekje in Spanje te hebben: een familiecamping, niet te groot, waar de gasten tot rust komen… Maar nu is het nog te vroeg voor zo’n onderneming. Ik moet eerst nog wat werkervaring opdoen en sparen. En dan natuurlijk Ruud overtuigen om met mij mee te gaan…

Als het zover is, vergeet ons dan niet het adres door te geven hé Marianne. Dankjewel voor de fijne babbel!

Een vakantiejob doen in het buitenland? Klik door naar het thema 'Vakantiejob en werken'