Go Strange

Mensen, naties en culturen via onderwijs verenigen om zo vrede en een duurzame toekomst te bereiken, dat is wat de United World Colleges (UWC) willen bereiken. En al klinkt het een beetje melig, zegt Basiel Bogaerts, toch is dit exact wat UWC doet. Basiel kreeg op z’n zestiende de kans om zijn laatste 2 jaren van het middelbaar onderwijs te volgen aan het Armand Hammer United World College in de Verenigde Staten. Zo werd hij één van de bijna 40.000 studenten die samen met jongeren uit meer dan 180 verschillende landen aan één van de 13 colleges afstudeerden.

Basiel, 16 is toch een erg jonge leeftijd om voor lange tijd ver weg van huis te trekken?
Ja, dat is jong. Maar ik was er klaar voor. Van mijn tiende tot mijn twaalfde was ik al met een theatergezelschap waar ik bij speelde, door Europa op tournee getrokken. Die ervaring had een grote indruk op mij nagelaten. Verder had ik het gevoel dat ik het hier in Gent, waar ik woon, zo’n beetje gezien had. Tijd voor iets anders dus! Natuurlijk wist ik dat ik mijn ouders en mijn vrienden wel zou missen. Maar dat is ook normaal. Ik denk dat de leeftijd waarop je de stap naar het buitenland zet uiteindelijk niet zoveel uitmaakt. Of je er wel of niet klaar voor bent hangt volledig van je persoonlijkheid af.

En dus vertrok je met een beurs van de Koning Boudewijnstichting naar een United World College in de Verenigde Staten. Hoe kwam je aan die beurs?
De vader van een vriend van mij studeerde, toen hij jong was, aan een UWC. Zo wist ik van het bestaan van deze Colleges af en ging ik op zoek naar informatie. De eerste stap was het bijwonen van een infosessie waarop je uitleg krijgt over hoe je een aanvraag voor een beurs aan een UWC indient. Zo moet je naast de formulieren die je invult bijvoorbeeld een aantal aanbevelingsbrieven van je leerkrachten voorleggen. Eens je door de eerste selectie raakt volgen een aantal rondes waarin je onder andere interviews doet met een jury en een paar essays schrijft waarin je duidelijk maakt dat je wel iets afweet van de wereld om je heen. Die hele procedure neemt dus behoorlijk wat tijd in beslag. Maar uiteindelijk kreeg ik het goeie nieuws dat ik geselecteerd was en kon vertrekken!

Zo’n beurs behalen lijkt me iets voor de meest pientere leerlingen van de klas. Klopt dat?
Niet echt. Het klopt dat men bijvoorbeeld wel de cijfers opvraagt die je in de schooljaren voordien haalde. Maar het is niet zo dat enkel de slimste leerlingen van de klas kans maken op een beurs. Je motivatie en je algemene kennis zijn belangrijker dan of je al of niet de hoogste scores haalde. Ook belangrijk is je kennis van het Engels. Je hoeft hier niet in uit te blinken maar aangezien alle lessen in het Engels gegeven worden, moet je wel een behoorlijke kennis hebben. Eens je ter plaatse bent merk je wel dat je snel evolueert in je talenkennis. Na een tijdje droom je zelfs in het Engels (lacht).

Maar het aanbod is bedoeld voor leerlingen ASO. Of kunnen TSO en BSO-leerlingen ook aansluiten?
TSO kan volgens mij ook. Het belangrijkste is dat je aan een UWC een academische opleiding volgt. Je krijgt algemene vakken als talen en wiskunde. En hoewel je je studieprogramma kan samenstellen volgens je eigen interesses, volg je er geen opleiding die, zoals bijvoorbeeld in BSO, meteen naar een beroep leidt.
 

Waar verbleef je tijdens je studies?
Ik verbleef op het internaat van de school. De meeste UWC hebben internaten, enkel in sommige gevallen is het verblijf anders georganiseerd. Op het internaat deelde ik een kamer met een ‘roommate’. Aan het feit dat je geen eigen kamer, en dus zelden privacy hebt, moest ik natuurlijk wel even wennen.

En lukte dat?
Ja. Er waren heel wat gelegenheden die maakten dat je je vrije tijd goed kon invullen en je dus niet te veel op je kamer moest zitten. Je kon verschillende sporten beoefenen of vrijwilligerswerk doen. Ik hield bijvoorbeeld één avond per week de sporthal open. Je wordt ook erg gestimuleerd om aan deze activiteiten deel te nemen of om je actief in te zetten voor de schoolgemeenschap. Want volgens de filosofie van de United World Colleges is het niet alleen belangrijk dat je op de schoolbanken iets nuttigs doet, ook je vrije tijd vul je liefst zinvol in. Verder had je de mogelijkheid om tijdens het weekend bij een ‘getaway-family’ te verblijven. Dan leefde je samen met die mensen en deed je de activiteiten die zij planden. Mijn getaway-family woonde op een grote ranch. In het gezin waren 2 dochters. Echt een zalige tijd heb ik daar beleefd! Tijdens de vakanties was het dan weer tijd om in de Verenigde Staten op reis te gaan of om een bezoekje te brengen aan België.

Welke kosten dekte de beurs die je kreeg?
Die beurs is geen vooraf vastgelegd bedrag. Aan een UWC is solidariteit erg belangrijk. Je ouders worden daarom gevraagd om die som te betalen die ze normaal voor jou zouden moeten uitgeven als je gedurende je tijd in het buitenland toch in eigen land zou studeren. Daarnaast wordt hen gevraagd vrijblijvend een gift aan de UWC te doen. De rest van het bedrag wordt bekostigd door de beurs.

Na zo’n ervaring wil je wellicht nog veel meer van de wereld zien. Klopt dat voor jou Basiel?
Ja zeker. Ondertussen studeer ik Economie aan de Universteit van Gent en plande ik al een ‘Erasmus’ in Zuid-Afrika. Het leuke is ook dat ik door mijn studies in Amerika nu in verschillende landen zonder problemen een bed vindt om te logeren. Eén berichtje op Facebook en ik kan perfect naar India of Mexico of…

En definitief naar het buitenland verhuizen, zou je dat overwegen?
Zeg nooit “nooit”, maar ik denk niet dat ik dat zou doen. Daarvoor vind ik het te belangrijk om een echte thuis te hebben waar je steeds naar kan terugkeren. Maar als je zo voldoende hebt voor het artikel, dan zou ik nu graag mijn valiezen verder pakken. Morgen vertrek ik namelijk voor een reis naar Zuid-Amerika en ik moet nog vanalles in orde brengen…

Inpakken en wegwezen maar! Bedankt voor de babbel en een goeie reis Basiel!

Ook interesse om in het buitenland te studeren? Klik door naar het thema 'Studeren'.