Dimitry in Luik
‘Ontdek de andere gemeenschappen’, onder deze titel promoot Bel’J de mogelijkheid om als vrijwilliger de Franse of Duitstalige Gemeenschap te ontdekken. Het is dan wel niet het buitenland, maar toch geloven wij van Go Strange dat er verschillen bestaan tussen de Vlaamse jongeren en deze aan de andere kant van de taalgrens. Voldoende als reden dus voor een gesprek met de eerste Vlaamse Bel’J vrijwilliger Dimitry Peeters (20).
Waarom koos je voor vrijwilligerswerk via Bel’J?
Mijn eerste bedoeling was mijn kennis van de Franse taal bij te schaven. Ik wil graag goed Frans spreken maar heb weinig zin om taallessen te volgen. Vrijwilligerswerk doen in Wallonië leek me een goed alternatief. Bovendien krijg je bij Bel’J subsidies zodat je als vrijwilliger zelf niks moet betalen. Dat maakt het allemaal nog interessanter. Ik was ook nieuwsgierig naar het leven over de taalgrens. Want hoewel Wallonië vlakbij is, was ik er zeker van dat er toch wat cultuurverschillen zijn.
 Ontdekte je zo’n verschillen?
Ja, toch een paar. Het cliché dat alles in Wallonië er rustiger aan toegaat dan in Vlaanderen klopt. Op de vergaderingen die ik volgde werd er bijvoorbeeld veel tijd genomen om alles heel goed door te praten. Ik kan me niet voorstellen dat ook Vlaamse organisaties zoveel tijd uittrekken om tijdens een vergadering dingen te bespreken. Hier moet alles altijd veel sneller. Ik moest ook wennen aan de gewoonte om mensen altijd met kussen te begroeten. Persoonlijk geef ik liever gewoon een hand.
Wat heb je precies gedaan?
Ik werkte twee weken mee in twee Maisons de Jeunes. Deze Maisons de Jeunes zijn een soort van Jeugdcentra. Ik hielp er bij de naschoolse opvang van kinderen en jongeren. Samen met hen deed ik allerlei activiteiten zoals pingpong spelen of knutselactiviteiten waarbij we T-shirts beschilderden. Overdag volgde ik de vergaderingen mee van de medewerkers.
Heb je de hele tijd Frans gesproken? Of speelde je af en toe eens vals?
Nee, ik heb zeker niet vals gespeeld. De medewerkers van Maisons de Jeunes stonden er echt op dat ik de hele tijd Frans sprak. Op een dag deden we bijvoorbeeld mee aan een rally in de stad. Daar was nog een Vlaamse deelnemer. Ze hebben er toen alles aan gedaan om me zeker niet met die Vlaamse jongen in één team te zetten.
Verbleef je in een gastgezin?
In de eerste week verbleef ik in het gezin van de ‘patron’ van het Maisons de Jeunes in Hannut. De tweede week logeerde ik bij Vanessa, een medewerkster van Maisons de Jeunes. Ik was maar twee weken in Wallonië, dus over echt meeleven met deze families kan ik niet spreken. Maar toch was ook die korte tijd logeren in twee andere gezinnen al erg boeiend.
Zou je Bel’J ook aan andere jongeren aanraden?
Ja absoluut. Twee weken vrijwilligerswerk doen is natuurlijk een korte periode. Dus aan wie meer tijd heeft, zou ik aanraden op zoek te gaan naar een langer verblijf. Voor mij is Bel’J vooral een goeie opstap geweest naar andere buitenlandplannen. Deze zomer vertrek ik bijvoorbeeld naar een Franse camping voor een vakantiejob. En ik droom ook van een periode reizen en werken in Australië. Verder is Bel’J natuurlijk een erg leuke mogelijkheid om beter Frans te leren.
Merci Dimitry!
Info Bel'J. |