Patricio in Madrid
Met een Europese beurs op stage in het buitenland, dat was het onderwerp van een infosessie die Patricio (22) op een dag in zijn school kreeg. Patricio volgde op dat moment het 7de jaar publiciteit en illustratie op de Antwerpse school Pius X. De oproep tijdens de infosessie klonk hem als muziek in de oren. Nog geen jaar later stond hij, met een diploma grafisch ontwerper op zak, klaar voor een verblijf van zes maanden in Madrid.
Waar heb je precies stage gelopen?
Ik liep stage bij het ontwerpbureau Garcia&Cia. Voor ik daar terecht kwam had ik een stage van twee maanden bij een drukkerij achter de  rug. Door een communicatiefout was ik daar helaas op een verkeerde plek terecht gekomen. Het werk in die drukkerij had namelijk niks met mijn opleiding te maken. Na heel wat over en weer mailen met de mensen van de stad Antwerpen kon ik zelf een nieuwe stageplek voorstellen. Vanaf dan kwam ik bij Garcia&Cia echt goed terecht.
Kreeg je in het bureau zelf verantwoordelijkheden of beschouwden ze je vooral als een stagiair?
Ik kreeg echt verantwoordelijkheid. Het ontwerpbureau was maar een klein bedrijfje. Er werkten drie mensen: de baas, een boekhouder en een meisje dat ontwerpster was. Ze konden mijn hulp daar dus gebruiken. Ik mocht bij alle campagnes meedenken en ontwerpen. Het ging zelfs zo ver dat de baas het meisje dat er werkte heeft ontslagen. “Als ik tevreden ben over een gratis stagiair, waarom zou ik dan iemand betalen om voor mij te werken?” dacht hij. Ik voelde me daar natuurlijk echt niet goed bij. Gelukkig is dat meisje nadien wel naar het bureau kunnen terugkeren.
Moest je zelf een verblijfplaats zoeken in Madrid?
Ja. Tijdens de eerste week verbleef ik bij een kennis van mijn moeder. In die week ging ik via internet op zoek naar een kot. Ondertussen werd ik goed verzorgd door die vriend van mijn moeder die een yogaleraar was. Ik heb die eerste week dus supergezond geleefd. Daarna is het alleen maar bergaf gegaan. (zegt hij lachend)
Vertel…
Ja bij zo’n verblijf in het buitenland is het toch niet de bedoeling dat je in je kot blijft zitten hé. Ik ging dus heel vaak ’s avonds uit in het centrum van de stad.
Kon je dat allemaal met je beurs betalen?
Ik denk niet dat die beurs bedoeld is om ook het uitgaansleven in je vrije tijd te betalen. Mijn beurs bestond uit 600 € per maand. Daar moest ik mijn kot mee betalen, mijn transport en mijn eten. Als je weet dat mijn kot 350€ per maand kostte en ik me iedere dag een half uur moest verplaatsen, weet je meteen dat er van die 600€ niet veel overbleef. Dus ik heb wel af en toe gewoon een boterham gegeten om toch nog iets over te houden (lacht).
Maakte je makkelijk nieuwe vrienden?
Er waren de mensen op mijn kot waar ik wel veel contact mee had. Maar echte vrienden zijn dat niet geworden. Zij bleven ’s avonds vooral thuis, terwijl ik graag de stad verkende. Na een paar weken thuisblijven had ik het echt wel gehad. Ik ben dan gaan nadenken over wat een goeie plek zou zijn om andere mensen te leren kennen. Zo kwam ik in de bar van een hostal terecht. Daar leerde ik een groep Erasmussers kennen. Met hen heb ik me echt supergoed geamuseerd. Bijna iedere avond stond er wel een activiteit op het programma.
Je vertelde me dat je een vriendin hebt. Miste je haar niet te veel toen je in Madrid was.
Dat was wel moeilijk ja. Maar ik vond dat ik de kans om deze stage te doen echt niet kon laten liggen. Gelukkig begreep mijn vriendin dat. Ze is ook een keer naar Madrid op bezoek gekomen. Zelf heb ik haar verrast met een onverwacht bezoekje aan België. Zonder dat ze het wist, vloog ik naar België. Thuis gekomen zette ik de computer aan. Mijn vriendin vroeg me of ik met haar op Skype wou praten. Ik zei haar dat dat niet lukte omdat ik nog ergens naar toe moest. Toen ben ik naar haar huis gefietst. De blik op haar gezicht toen ze zag wie er voor de deur stond… Echt om nooit meer te vergeten!
Je liep stage na je middelbare studies. Ondertussen begonnen heel wat van je vrienden te werken of verder te studeren. Vond je die stage dan niet een beetje tijdverlies?
Nee, zeker niet. Ik heb met deze stage echt veel ervaring opgedaan. Bovendien is het een unieke kans om een stad en een land beter te leren kennen. Wat wel moeilijk was, was het feit dat ik bij mijn terugkeer meteen in een fabriek moest beginnen werken. Ik kwam in mei terug en wilde in september naar de hogeschool. Maar ik kon niet 4 maanden niks doen. Als je van zo’n fantastische verblijf in het buitenland terugkomt is zoiets natuurlijk wel moeilijk. Het zou dus goed geweest zijn als ik wat later op het jaar had kunnen terugkomen.
Uit jouw enthousiaste verhaal hoor ik dat je een buitenlandse stage echt aan iedereen zou aanraden. Hoe veranderde deze stage alvast jouw leven?
Ik ben nu een pak zelfzekerder dan vroeger. In het buitenland sta je er echt helemaal alleen voor en moet je alles ook zelf regelen. Dat is niet altijd gemakkelijk. Maar de ervaring die je eraan overhoudt maakt dat gewoon allemaal goed.
Dankjewel voor je verhaal Patricio!
Zin om zelf een buitenlandse stage te doen? Klik door naar het thema stages.
|