Verhaal Tobe in Marokko
Op zoek naar een bestemming voor de eindejaarsreis, kwamen Tobe Steel en zijn klasgenoten van de Lierse Steinerschool op het idee een bouwkamp in Marokko te doen. Ze hielpen 12 dagen bij de bouw van een schooltje in Aguidir en verzorgden de kinderen in het weeshuis van Taroudant.
Wat hebben jullie daar in Taroudant precies gedaan?
"We hebben ons geëngageerd voor twee projecten. In het weeshuis deden we sociaal werk met de kinderen en in de school hielpen we bij de bouw van een nieuw lokaal en de aanleg van een voetbalpleintje. Er waren ook leerlingen die op het schoolgebouw kleurrijke tekeningen schilderden. Zelf heb ik voornamelijk geholpen bij het leggen van een nieuw dak op het schoolgebouw. In de namiddag was er dan ruimte om verschillende uitstappen te doen waarin we de Marokkaanse cultuur op een andere manier leerden kennen. De laatste week hebben we dan nog de kans gekregen een reis te maken door Marokko waarin we oa de Sahara en Marrakech hebben gezien."
Een nieuw dak leggen, dat lijkt me niet iets wat je zonder ervaring kan doen. Kregen jullie daarbij professionele hulp?
"Ja, we kregen hulp van Marokkaanse bouwvakkers. Of beter gezegd wij probeerden hen te helpen waar we konden. In het begin was dat wennen omdat zij niet allemaal goed Frans spraken. Toch was het geweldig te zien, hoe je ook zonder dat je dezelfde taal goed beheerst, kan samenwerken. Wat me ook opviel was hoe ze daar in Marokko veel minder strikte bouwregels hebben. Terwijl ons gewapend beton hier een heel nette structuur heeft, werden gaten in de betonstructuur daar gewoon dichtgestopt met steenpuin of krantenpapier. Op die manier zou je bij ons nooit een bouwvergunning krijgen."
De Marokkaanse cultuur is erg verschillend van de onze. Hoe heb je de eerste kennismaking met het land ervaren?
"Ik was vroeger al naar Peru gereisd dus van de eerste cultuurshock die je bij een reis buiten Europa soms hebt, had ik geen last. Toch was het bij onze aankomst wel wennen. Een jongen van mijn klas verwoorde het heel mooi. Hij zei: 'In het begin leek het alsof we naar een film keken. Maar stilaan werden we zelf meer en meer als personages in die film opgenomen.'"
Verbleven jullie bij de lokale bevolking?
"Slapen deden we in het huis van onze Marokkaanse begeleider Halimou. Hij werkt samen met de Bouworde en zijn huis is voorzien op het ontvangen van grote groepen. Twee keer hebben we bij een lokale familie in het dorpje Aguidir gegeten. Dan maakte elke familie uit het dorp een tajine voor ons om ons te bedanken voor onze hulp. Het was een unieke ervaring om op die manier kennis te maken met het lokale Marokkaanse leven, iets waar je op een toeristische reis in zo’n land veel minder de kans toe krijgt."
Heb je het gevoel dat jullie daar echt iets nuttigs konden doen?
"We hebben natuurlijk wel wat werk geleverd, maar dat betekent eigenlijk niet zo erg veel. De mensen daar waren wel blij met ons werk en dat geeft je zeker een goed gevoel. Maar wat veel belangrijker is, is dat wat wij van de Marokkaanse bevolking hebben geleerd en zij van ons. Er was een grote wederzijdse interesse naar elkanders cultuur. Zo hadden we heel vaak gespreken over onze en hun gewoontes. Echt boeiend en het helpt je ook om de dingen nadien hier eens in een ander perspectief te zien."
 Een Bouwkamp is niet gratis. Hoe hebben jullie de nodige financies bij elkaar gekregen?
"We hebben twee jaar lang allerlei acties gedaan om het nodige geld voor deze reis in te zamelen. Zo kreeg iedereen de kans om mee te gaan op dit kamp."
Je hebt duidelijk van deze ervaring genoten Tobe. Wat blijft je zeker bij?
"De mensen daar hadden een Arabisch zinnetje dat ze heel vaak herhaalden. Het klinkt als ‘Alhayet jamilla!’ en betekent ‘Het leven is mooi!’. Dat vat deze ervaring voor mij het beste samen."
Dat is inderdaad een mooie samenvatting.
Meer info over de Bouworde lees je op www.bouworde.be.
Andere mogelijkheden om als vrijwilliger aan de slag te gaan: zie thema vrijwilligerswerk.
Terug
|